موزاییک پلیمری نوعی سنگ مصنوعی است که با تغییر ساختار مولکولی سیمان و انجام واکنش پلیمریزاسیون و تشکیل شبکه زنجیره ای مستحکم در سیمان بوجود آمده است، اين واكنش سبب كريستاله شدن سيمان و تشكيل شبكه بلوري در آن مي شود و در نهايت موزاییک توليد شده به مقاومتي حدود 3 برابر بتن مي رسد ، همچنین مشخصاتی همچون تراکم بافت مولکولی محصول ، پیوستگی سطحی محصول ، خاصیت آب گریزی ، افزایش چسبندگی و ... را بوجود میآورد در چنين شرايطي این موزاییک از لحاظ استحکام با بسياري از سنگ های طبیعی برابری دارد.
موزاییک پلیمری یا سنگ مصنوعی آمیزه ای از بتن و پلیمر است که تر کیبات رنگی بسیار زیبا ، مشابه سنگهای طبیعی را در خود جای داده است.همچنین به علت بالا بودن مقاومت این نوع موزاییک در برابر شرایط جوی نامناسب، ۵۰ درجه زیر صفر، باعث شده است این محصول در مدت زمان کوتاهی جایگزین بسیاری از سنگهای طبیعی و مصنوعی دیگر شود.
همچنین به دلیل دارا بودن سطح خشن پشت موزاییک چسبندگی فوق العاده بالایی با ملات زیر کار دارد.
این موزاییک در طرح های مختلف با رنگ های متنوع عرضه شده است. رنگ های به کاررفته در آن به صورت عمقی و از نوع معدنی می باشد و در برابر نور خورشید و تغییر درجه حرارت مقاوم است.
مقايسه موزاييك پليمري با موزاييك حياطي پرسي رايج در ايران:
بدليل امكان استفاده از رنگدانههاي شميايي با رنگهاي متنوع ، تنوع رنگ در موزاييكهاي پليمري بسيار زياد است، ولي در موزاييكهاي سنتي رنگهاي قرمز و زرد بيشتر توليد ميگردد. در موزاييكهاي حياطي بدليل آنكه از فوق روان كننده ها چندان استفاده نميشودامكان استفاده از رنگدانه وجود ندارد. رنگدانههاي شيميايي بسيار ريز بوده و فقط در صورت استفاده از فوق روان كننده ها ميتوان آنها رادر مخلوط پخش نمود.
به دليل مقاومت پايين لايه رويي و ساب خوردن آن و همچنين استفاده از رنگدانههاي معدني در لايه رويه و يا رنگ موزاييك ، مقاومت سايشي موزاييكهاي سنتي كم ميباشد. در صورت اجراي مناسب موزاييكهاي سنتي ، معمولا” اولين مشكل ايجاد شده در آنها فرسايش سطح آنها ميباشد كه زيبايي آنها را از بين ميبرد. همچنين پس از فرسايش سطحي لايه زيرين در معرض ديد قرار ميگيرد كه در آن از رنگ استفاده نشده است و زيبايي موزاييك دچار مشكل ميگردد. در موزاييكهاي پليمري بدليل استفاده از رنگدانههاي شيميايي مقاومت سايشي سنگ چندان كاهش نمييابد. در برخي رنگه نيز حتي اين مقاومت افزايش مييابد. خوشبختانه امكان استفاده از رنگدانهها تنها با كمك اين شاهكار مهندسي يعني استفاده از فوق روان كنندهها فراهم شده است.
هر چقدر تراكم موزاييك بيشتر باشد در شرايط يخبندان مقاومتر ميباشد. در موزاييكهاي سنتي پرسي ميزان تراك وابسته به ميزان فشار دستگاه پرس ميباشد. در موزاييكهاي پليمري با افزايش درصد مواد پليمري ميتوان به تراكم بالا دست يافت. در بتنهاي خود متراكم (SCC) كه با مقاومت و تراكم بسيار بالا توليد ميشوند نيز اين امكان تنها با استفاده از فوق روان كنندهها فراهم ميگردد. هم اكنون تراكم موزاييكهاي پليمري توليد شده در سطح كشور نسبت به موزاييكهاي سنتي رايج بيشتر بوده و كاملا” قابل تشخيص ميباشد. براي تشخيص آن كافيست ضربهاي به موزاييك وارد نموده و به صداي آن گوش دهيد. همچنين بدليل امكان افزايش تراكم و مقاومت موزاييكهاي پليمري امكان توليد با ضخامت كمتر فراهم شده است كه ميتواند در مقايسه استفاده گردد. بنابراين جهت مقابله با ترك خوردن موزاييك در شرايط يخبندان، استفاده از موزاييكهاي پليمري در مناطق سردسير بسيار توصيه ميگردد.
موزاييكهاي پليمري در طرحهاي بسيار متنوع توليد ميگردد كه دليل آن روش توليد آن ميباشد. در موزاييكهاي سنتي بدليل توليد به روش پرسي امكان ايجاد تنوع در طرح وجود ندارد.
